Η πραγματικότητα δεν κρύβεται

Η πραγματικότητα δεν κρύβεται: Ο τόπος μας δεν έχει πλέον ανάγκη από άλλα «θα» και επικοινωνιακά χτυπήματα στην πλάτη. Όταν βλέπεις τη ΒΙΠΕ να ρημάζει και δεκάδες δημόσια κτίρια να κάθονται άδεια και να σαπίζουν, το εراءة είναι ένα: Γιατί;

Γιατί να μην γίνουν αύριο κιόλας Κέντρα Ψηφιακής Εργασίας για να μείνουν τα παιδιά μας εδώ; Οι νόμοι υπάρχουν, τα εργαλεία του Αναπτυξιακού είναι στα χέρια μας και τα κονδύλια της απολιγνιτοποίησης περιμένουν. Και το κυριότερο; Όλα αυτά μπορούν να γίνουν χωρίς να πληρώσει ο πολίτης ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ. Τα χρήματα είναι ευρωπαϊκά, από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης και το ΕΣΠΑ, εγκεκριμένα και έτοιμα προς χρήση.

Τότε ποιος φρενάρει την ανάπτυξη; Μήπως κάποιους τους βολεύει η στασιμότητα για να μην χάσουν τις καρέκλες και τα συμφέροντά τους; Η αδράνεια αυτή δεν είναι τυχαία. Όταν ο τόπος μένει πίσω, κάποιοι «βολεύονται» στο σκοτάδι.

Kαι ας το πούμε καθαρά: Ο τόπος δεν θα πάει μπροστά με καθημερινές φωτογραφίες για το «θεαθήναι», ούτε με δημόσια ευχαριστήρια για τα αυτονόητα. Η πραγματική προσφορά δεν χρειάζεται φλας· χρειάζεται σχέδιο και αποτελέσματα που αλλάζουν τη ζωή του πολίτη στην πράξη.

Δεν χρειάζεται να χαϊδεύουμε αυτιά. Χρειάζεται να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η αγάπη για τον τόπο φαίνεται στις λύσεις που δίνεις, όχι στις καρέκλες που κυνηγάς. Όταν οι νόμοι αρχίζουν να μιλάνε, οι δικαιολογίες αναγκαστικά σωπαίνουν. Και η δική μας «συζήτηση» μόλις άνοιξε και θα συνεχιστεί με συγκεκριμένες προτάσεις που έχουν αρχή, μέση και αποτέλεσμα.

Υ.Γ. Ευχαριστώ για τις κουβέντες που ανοίξαμε αυτές τις μέρες. Είναι παρήγορο να βλέπεις ότι οι άνθρωποι του μόχθου, αυτοί της διπλανής πόρτας, ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει και δεν πείθονται πια από εύκολα λόγια. Η αγάπη για τη Φλώρινα και τη Δυτική Μακεδονία είναι η αφετηρία μας, αλλά το «μαζί» είναι η μόνη δύναμη που μπορεί πραγματικά να ταράξει τα νερά.