Τι μας κρατάει τελικά πίσω σε αυτόν τον τόπο; Κάθε μέρα βλέπουμε νέους ανθρώπους στην περιοχή μας να ανησυχούν για το αύριο, και να φτιάχνουν βαλίτσες για ένα καλύτερο μέλλον. Και το πιο λυπηρό; Πολλοί νέοι είναι επιφυλακτικοί ακόμα και να πουν την άποψή τους δημόσια, να στηρίξουν μια καθαρή ιδέα, μην τυχόν και βρεθούν στο στόχαστρο από το παλιό και ξεπερασμένο κατεστημένο.
Για να πάει επιτέλους αυτός ο τόπος μπροστά, πρέπει να υπάρξει συνεργασία, διάλογος και κοινή λογική. Χρειάζονται καθαρές κουβέντες και αλήθειες ώστε τα παιδιά μας να μείνουν στον τόπο που μεγάλωσαν και αγάπησαν και να έχουν ένα σταθερό αύριο.
Αλλά για να αλλάξει κάτι, πρέπει πρώτα να ξεπεράσουμε αυτή τη διστακτικότητα. Να βγούμε επιτέλους στην πρώτη γραμμή και να μιλήσουμε χωρίς φόβο, με νέες ιδέες και περηφάνια για τον τόπο μας. Μήπως τελικά συμβιβαστήκαμε με την ιδέα ότι τίποτα δεν αλλάζει, ή απλά πονάει πολύ να βλέπουμε τον τόπο μας να σβήνει, βλέποντας ξανά και ξανά την ίδια πολυπαιγμένη, ξεθωριασμένη ταινία;
Κοιτάμε μπροστά, ενώνουμε τις δυνάμεις μας και προχωράμε. Γιατί όταν οι φωνές μας γίνουν μία, στο τέλος να είστε σίγουροι ότι θα βγούνε κερδισμένοι και ενωμένοι.