Εικόνες που πονούν, αλήθειες που πρέπει να ειπωθούν

Χτύπησε το πρώτο κουδούνι, έγιναν οι αγιασμοί στα σχολεία μας και η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε. Ταυτόχρονα, η σκέψη μας είναι και σε όλα τα παιδιά από τον τόπο μας που ετοιμάζουν βαλίτσες ή βρίσκονται ήδη μακριά για τις σπουδές τους.

Όμορφη η ζωντάνια των πρώτων ημερών στα σχολεία, αλλά η πραγματικότητα της πόλης παραμένει εδώ. Κι όταν περπατάς στους δρόμους της, η εικόνα σε προσγειώνει για ακόμα μια φορά. Κοιτάζεις το ποτάμι και τα παλιά αρχοντικά, πεσμένα και παρατημένα στη φθορά του χρόνου... σημάδια μιας πόλης που αφήνεται στην τύχη της.

Μετά προχωράς προς το κέντρο. Εκεί βλέπεις τα ρολά κατεβασμένα το ένα μετά το άλλο, κι εκείνα τα λίγα μαγαζιά που έχουν απομείνει, μετρημένα στα δάχτυλα, να αγκομαχούν καθημερινά για να κρατηθούν ανοιχτά. Συνεχίζεις λίγο πιο πάνω στη Δημοτική Αγορά, όπου βλέπεις κι εκεί την κίνηση να έχει πέσει δραματικά, σε έναν χώρο που κάποτε έσφυζε από ζωή.

Η Φλώρινα δεν έχει ανάγκη από άλλες φωτογραφίες βιτρίνας, ούτε από ευχαριστήρια για τα αυτονόητα που πληρώνει ο ίδιος ο πολίτης από την τσέπη του. Χρειάζεται πραγματική φροντίδα, σύγχρονες ιδέες και ένα πλάνο που θα φέρει κόσμο, θα κινηθεί η αγορά και θα δώσει αληθινές αφορμές στους φοιτητές και τα παιδιά μας να επιστρέψουν και να μείνουν στον τόπο τους.

Ανάπτυξη δεν είναι τα λόγια στα χαρτιά... Είναι το αν έχει κίνηση η πόλη, αν δουλεύουν τα μαγαζιά μας, αν γεμίζουν οι σχολικές αίθουσες και αν ο καθένας από εμάς βλέπει μέλλον εδώ.

Ξέρω ότι η αλήθεια καμιά φορά πονάει. Αλλά είναι καλύτερα να την λέμε καθαρά τώρα, παρά να περιμένουμε μέχρι να είναι παρά πολύ αργά. Όσοι αγαπάμε αυτόν τον τόπο, δεν γίνεται να συνηθίσουμε να τον βλέπουμε να σβήνει. Ξέρουμε τι δυνατότητες έχει η Φλώρινα και πιστεύουμε σε αυτές.

Και αν πρέπει να πούμε ένα ευχαριστώ για να τελειώνουμε με αυτά που διαβάζουμε κάθε φορά, ας το πούμε εκεί που πραγματικά αξίζει... στον φούρναρη, στον μανάβη, στον κρεοπώλη, στον μπακάλη, στον καφετζή, στον αγρότη, στον κτηνοτρόφο, στους δασκάλους μας και σε τόσους άλλους: ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον καθημερινό αγώνα που δίνουν να κρατηθεί ο τόπος μας όρθιος!

← Επιστροφή στα Άρθρα