Η πιο επικίνδυνη συνήθεια είναι να πιστέψουμε ότι «τίποτα δεν αλλάζει»

Στον καφέ ακούς συχνά την ίδια κουβέντα, από τους παλιούς μέχρι τα νέα παιδιά μας: «Έλα μωρέ, στη Φλώρινα είμαστε, έτσι ήταν πάντα τα πράγματα, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει».

Αυτή η πρόταση είναι η μεγαλύτερη πληγή του τόπου μας. Γιατί όταν συνηθίζεις στη στασιμότητα, σταματάς να διεκδικείς. Όταν μάθουμε να συμβιβαζόμαστε με τα λίγα, ξεχνάμε τι αξίζουμε... και το χειρότερο, περνάμε αυτή την ηττοπάθεια στα ίδια μας τα παιδιά, κάνοντάς τα να πιστεύουν ότι δεν έχουν μέλλον στον τόπο τους.

Όλοι μας όμως, που ζούμε από κοντά τον καθημερινό αγώνα, την προσφορά και την αξιοπρέπεια της δουλειάς του καθενός στον τόπο μας, ξέρουμε μια άλλη αλήθεια. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που δεν θέλουν ή δεν ξέρουν να δώσουν λύσεις.

Ο τόπος μας δεν είναι καταδικασμένος να μένει πίσω. Έχει ανθρώπους με μυαλό, επαγγελματίες με πείσμα και νέα παιδιά με όρεξη. Το μόνο που λείπει είναι να πιστέψουμε ξανά στις δικές μας δυνάμεις, να οργανωθούμε και να βγάλουμε μπροστά την ουσία.

Γιατί η αλήθεια, το πείσμα και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων μας είναι που κρατάνε τη Φλώρινα, το Αμύνταιο και τις Πρέσπες όρθιες.

Δεν κοιτάμε πίσω. Κρατάμε την αλήθεια μας και συνεχίζουμε με την καρδιά μας ανοιχτή.

← Επιστροφή στα Άρθρα